Overal in de stad ligt voedsel in de winkels. Daarmee kan iedere dag weer een lekkere maaltijd op tafel worden gezet. Met de vereniging willen wij mogelijkheden stimuleren voor kinderen en volwassenen om in contact te komen met hoe al dit eten wordt verbouwd en geproduceerd.

Op het land wordt dagelijks door boeren en boerinnen hard gewerkt. De meeste producten die zij verbouwen kopen de stedelingen in grote supermarkten in de stad. In deze supermarkten is het gemis aan contact met het platteland steeds meer voelbaar. Het hele jaar door ligt er in de schappen een vast assortiment aan etenswaren. Seizoenen bestaan niet meer en gezichten en verhalen van boeren komen er niet tot leven. Vaak in grote haast laden wij in de supermarkt het winkelwagentje vol, voelen irritatie vanwege de lange wachtrij aan de kassa en zijn gereduceerd tot consumenten met een portemonaie.

Vereniging Boerenstadswens zoekt weer de verwondering op het platteland. Hoe is het mogelijk dat uit kleine zaadjes hele tarwestengels boordevol graankorrels groeien? Hoe wordt er van deze graankorrels uiteindelijk meel gemaakt en brood gebakken? Hoe ziet het leven van een melkkoe eruit, zodat zij al die liters melk kan geven? Hoe wordt het land bewerkt en hoe wordt er bijvoorbeeld gezaaid? Kunnen wij als stedelingen helpen bij het oogsten om daarna een groot feest te vieren?

Met name ook voor kinderen uit de stad is het jammer dat er zo weinig contact is met het leven op het platteland. Dit terwijl jonge kinderen nog helemaal openstaan voor hun omgeving en de wereld als een geheel ervaren. In deze fase is het voor hun vorming heel waardevol om de kringloop op het land te kunnen beleven. Voor de kinderen zullen de boer en boerin de helden van de boerderij zijn.

Ook boeren doen inmiddels hun best en stellen hun boerderijen steeds vaker open voor het publiek en bieden allerlei diensten aan. Op de boerderij kan tegenwoordig worden geslapen en vergaderd en kippen en appelbomen kunnen worden geadopteerd. Toch bestaat er een groot gat tussen dat wat stedelingen willen en dat wat boeren aanbieden. Meestal worden stedelingen alleen aangesproken als consument terwijl ze meer willen dan alleen maar snoepen van het platteland. Ze willen ook bijdragen aan de groei en bloei ervan. Daarin hebben wij de taak als vereniging onze wensen goed te formuleren. Zo kan de vereniging een stedelijke partner worden van de boeren en kunnen zij beter inspelen op de wensen van de stedelingen.