Ik ben 45 jaar oud en heb samen met mijn vrouw twee kleine kindjes. Het vaderschap is voor mij een van de drijfveren om mij in te zetten voor de vereniging. Ik voel de behoefte om met mijn kinderen contact te maken met de boeren en boerinnen die elke dag weer hard werken voor ons voedsel. Dit ook omdat mijn kinderen zo een beeld kunnen krijgen van het leven op een boerderij. Zeker nu ze jong zijn kan dat mijn inziens een schat aan ervaringen en avontuur opleveren.

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in landbouw, en daarom heb ik mij daarin in de jaren ’90 als vertaler gespecialiseerd, en kreeg ik een baan bij het Ministerie van Landbouw. Landbouw? er was wel biologische landbouw, en ik was vegetariër geworden vanwege de energie-intensiteit van vlees, maar

Door mijn werk kom ik vaak op het platteland. Ik heb een eigen bedrijf dat zich inzet voor gebiedsontwikkeling met identiteit. Toch lukt het mij maar mondjesmaat om mijn gezin deelgenoot te maken van wat er allemaal speelt – het leven op het platteland en bij de boer, zo blijkt, is helemaal niet zo toegankelijk als het lijkt.