Door mijn werk kom ik vaak op het platteland. Ik heb een eigen bedrijf dat zich inzet voor gebiedsontwikkeling met identiteit. Toch lukt het mij maar mondjesmaat om mijn gezin deelgenoot te maken van wat er allemaal speelt – het leven op het platteland en bij de boer, zo blijkt, is helemaal niet zo toegankelijk als het lijkt.

Ik houd erg van het buiten zijn, en ben gefascineerd door de groeiprocessen op de boerderij en de natuur. Die verwondering wil ik mijn (kleine) kinderen meegeven; het is een manier om de heelheid van het bestaan te ervaren. Daarnaast ben ik het zat om voortdurend als consument te worden aangesproken als het gaat om de zogeheten stad-land relatie. Ik ben als stedeling zoveel meer dan dat! En kan dus ook veel meer voor het land betekenen dat louter als consument. Ik wil het samen met mijn mede-stedelingen doen.

Vreemd genoeg kon ik de stap naar het oprichten van de vereniging pas maken toen ik mijzelf volledig ‘aannam’ als stedeling. Daarvoor had ik nog het idee dat we op een gegeven moment wel ergens ‘buiten’ zouden gaan wonen. Maar zo eenvoudig is dat niet, en ook niet goedkoop. Daarom: handen uit de mouwen!